Portrett og sjálfsmyndir hafa alla tíð verið viðfangsefni ljósmyndara. Hægt er að líta á þær sem tjáningu á „mannsandlitinu“ — til aðgreiningar frá annarri hlutbundinni eða fígúratívri list — og sem slíkar fela þær í sér viðleitni til að vega og meta samtímann og það umhverfi sem við lifum í. Þessar myndir skapa rými til að spyrja spurninga og leita sátta, túlkanlegt rými og um leið nauðsynlegt, þar sem samnefnarinn er sá hvernig við tengjum okkur við heiminn og hvernig heimurinn tengir sig við hugsjón.

Notkun myndarinnar sem vinnurýmis í sjálfu sér ýtir undir sköpun mjög fjölbreytilegra verka, allt frá ósviknum klassískum myndum til verka myndbrjóta: myndir af draumum, þjóðfræðilegar, heimspekilegar og félagsfræðilegar myndir sem fjalla um spennu, hverfulleika, tóm og tilgangsleysi eða ætlunarverk og einbeittan vilja,myndir sem teknar eru í skyndi eða úthugsaðar og vandlega leikstýrt. Að auki bregður fyrir nýrri tilfinningu sem listamenn hafa fyrir litanotkun, sjónarhornum, fegurð og fínleika, lýsingu og áferð. Allir þessir fletir birta okkur athyglisverðar leiðir til að vinna með þennan miðil, sem gera listamanninum kleift að fanga stund og stað í kraftmiklum, skapandi ljósmyndaverknaði.

Sýningin er unnin í samvinnu við Arts Evénements og Culturesfrance, Franska listviðburðaráðið, sem skipað er af utanríkisráðuneytinu og menningar- og samskiptamálaráðuneytinu til að sjá um alþjóðasamskipti og aðstoð við uppbyggingu á vettvangi menningarmála. Deild sjónlista, byggingarlistar og menningarminja er ábyrg fyrir kynningu á franskri nútímalist á alþjóðavettvangi í samvinnu við félög sem sinna frönskum menningartengslum í öðrum löndum.

Séð með augum annarra
Ljósmyndun á okkar dögum hefur að miklu leyti losað sig undan hefðbundnum túlkunarmynstrum. Á þessari sýningu gefur að líta margt af því sem er nýjast og efst á baugi í samtímaljósmyndun og þótt frönsk ljósmyndalist sé sett á oddinn, má einnig sjá hvernig hún kallast á við verk annarra listamanna frá ýmsum löndum.

Portrett og sjálfsmyndir hafa alla tíð verið viðfangsefni ljósmyndara. Hægt er að líta á þær sem tjáningu á „mannsandlitinu“ — til aðgreiningar frá annarri hlutbundinni eða fígúratívri list — og sem slíkar fela þær í sér viðleitni til að vega og meta samtímann og það umhverfi sem við lifum í. Þessar myndir skapa nauðsynlegt rými til túlkunar, rými til að spyrja spurninga og leita sátta, þar sem samnefnarinn er sá hvernig við tengjum okkur við heiminn og hvernig heimurinn tengir sig við hugsjón.

Þannig mætti segja að myndirnar leiði af sér „viðbótarrými“ sem gætt er sérstökum sveigjanleika og hefur jafnframt mikið táknrænt og tilfinningalegt gildi. Það er á þennan hátt sem ljósmyndun nær flugi og verður að vettvangi fyrir tilraunir sem fela í sér allar hugsanlegar aðferðir til að sýna heiminn. Með því að hvetja okkur til að sjá hlutina með öðrum augum er listamaðurinn að biðja okkur að skoða sinn heim — að smeygja okkur inn í hugsanagang einhvers annars, annan persónuleika, aðra siðmenningu — um leið og hann hjálpar okkur að endurnýja upplifunina af okkar eigin heimi. Öllum hefur dreymt um að vera einhver önnur manneskja, þótt ekki væri nema rétt aðeins nógu lengi til að upplifa muninn. Það er bara eitt skref milli einstaklingsins og alls mannkynsins.

Eftir því sem listamennirnir verða hagvanari innan nýrra möguleika í samtímaljósmyndun taka þeir einnig að fást við grundvallarhugtök á borð við ást, sættir, ofbeldi og æsku, auk hefðbundnari viðfangsefna einsog landslag og arkitektúr. Og þeir veigra sér ekki heldur við að reyna að fanga jafn heimspekileg og ósýnileg fyrirbæri og siðferðisgildi, nánd, ókunnugleika og óskammfeilni, mannkynssögu og mannúð; frelsi, jafnrétti og bræðralag.

Notkun myndarinnar sem vinnurýmis í sjálfu sér ýtir undir sköpun mjög fjölbreytilegra verka, allt frá ósviknum klassískum myndum til verka myndbrjóta: myndir af draumum, þjóðfræðilegar, heimspekilegar og félagsfræðilegar myndir sem fjalla um spennu, hverfulleika, tóm og tilgangsleysi eða ætlunarverk og einbeittan vilja, myndir sem teknar eru í skyndi eða uppstilltar og vandlega leikstýrt. Að auki bregður fyrir nýrri tilfinningu sem listamenn hafa fyrir litanotkun, sjónarhornum, fegurð og fínleika, lýsingu og áferð. Allir þessir fletir birta okkur athyglisverðar leiðir til að vinna með þennan miðil og gera listamanninum kleift að fanga stund og stað í kraftmiklum, skapandi ljósmyndaverknaði.

[sýningarskrá]

[umfjöllun um sýninguna í fjölmiðlum]

Efni um sýningunna sem unnið var í tilefni samantektarsýningar í árslok 2012