Spencer Tunick & Halla Gunnarsdóttir

4. mars – 19 apríl

Laugardaginn 4. mars kl. 15 voru opnaðar tvær sýningar í Listasafninu á Akureyri, annars vegar yfirlitssýning á ljósmyndum Spencers Tunick og hins vegar skúlptúrinnsetning eftir Höllu Gunnarsdóttur. Halla lauk MFA-gráðu frá The New York Academy of Art árið 2003 og er þetta hennar fyrsta sýning á Íslandi.

Verk fárra listamanna hafa vakið meiri athygli á síðastliðnum árum en ljósmyndir bandaríkjamannsins Spencers Tunick af nöktu fólki í þúsundatali í borgum og bæjum um allan heim. Almenningur á jafn ólíkum stöðum og Sviss, Finnlandi, Ástralíu, Brasilíu og Chile hefur svarað kalli listamannsins og þyrpst til að taka þátt í þessum gjörningum hans. Ekki hefur heldur staðið á viðbrögðum: Menn hafa ýmist vænt Tunick um siðleysi og úrkynjun eða lofað verk hans fyrir að ögra siðareglum samtímamenningar okkar og viðteknum skilgreiningum á listsköpun. Með sýningunni, sem ber heitið Bersvæði, gefst landsmönnum tækifæri til að vera með, að minnsta kosti sem áhorfendur, og skoða yfirlit af verkum Tunicks frá 1998-2005. Þetta er stærsta sýning sem haldin hefur verið á verkum listamannsins og eru þau fengin frá I-20 galleríinu í New York og Hale’s safninu í London.

Undanfarin tíu ár hafa verk Höllu Gunnarsdóttur fjallað um mannslíkamann, bæði höggmyndir hennar og olíumálverk. Sýningin „Svefnfarar“ í vestursal safnsins er fyrsta skúlptúrinnsetning Höllu. Þar má sjá sjö manneskjur í næstum fullri líkamsstærð hanga úr loftinu á draumkenndan hátt og geta áhorfendur gengið milli verkanna sem öll eru unnin í leir og síðan steypt í gips. “Svefnfarar” er næturmynd af venjulegu fólki. Verkið vekur djúpa þrá eftir að tengjast einhverjum öðrum í gegnum ókunnar og myrkvaðar slóðir. Það knýr okkur til samkenndar með náunganum en samtímis kallar það fram tilfinningu sársaukafulls aðskilnaðar. Engin leið er að vita hvað þessar sofandi verur dreymir, svífandi líkamar þeirra virðast umvafðir ósýnilegum rekkjuvoðum og ásjóna þeirra er sem frosin líkt og við værum stödd í ævintýrinu um Þyrnirós.

Á sýningum Spencers Tunick og Höllu Gunnarsdóttur í Listasafninu á Akureyri má sjá tvær ólíkar framsetningar þar sem mannslíkaminn er í fyrirrúmi og báðar vekja ágengar spurningar. Verk Höllu eru hljóðlát og íhugul en ljósmyndir Spencers bjartar og ögrandi, í verkum Höllu hverfum við aftur til einstaklingsins og meðvitundarinnar sem gleymir líkamanum í draumum en hverfur aftur til hans þegar hún vaknar, meðan fólkið í ljósmyndum Spencers horfir yfirleitt beint framan í myndavélina, glaðvakandi um nekt sína en óhrætt við auga áhorfandans. Þannig nálgast sýningarnar hið eilífa viðfangsefni listarinnar: Samhengi efnis og anda, drauma og hlutgervingar, einstaklings og samfélags.

Sýningunni fylgir vönduð skrá með ítarlegri grein eftir Benedikt Hjartarson bókmenntafræðing um Spencer Tunick, sem varpar nýstárlegu ljósi á list hans og setur hana í vítt sögulegt og félagslegt samhengi, en Catherine Howe, gagnrýnandi í New York, fjallar um verk Höllu.

Um Spencer Tunick

About Spencer Tunick

Hjarðmennska og stundarsæla

Human Herds Caught in a Moment of Ecstasy

Efni um sýningunna sem unnið var í tilefni samantektarsýningar í árslok 2012