Ýmiss konar húsbúnaður sem íslenskir myndlistarmenn frá Einari Jónssyni til Daníels Magnúsonar hafa smíðað, aðallega til eigin nota en einnig til framleiðslu, er nánast óþekktur hluti íslenskrar hönnunar. Nokkrir af frumkvöðlum íslenskrar myndlistar voru ýmist handverksmenn að mennt og/eða hagleiksmenn á tré og járn, og því lá vel fyrir þeim að smíða sér – eða láta smíða eftir forskrift sinni – húsgögn eða önnur þarfaþing til einkanota. Í þessum flokki eru t.d. Ásgrímur Jónsson, Einar Jónsson, Kristín Jónsdóttir og Gunnlaugur Blöndal. Í þessum húsgögnum birtist oft frjó hugsun sem ekki sást dagsdaglega á húsgagnavinnustofum bæjarins, enda voru menn þar eingöngu að þóknast sjálfum sér, ekki almennum smekk. Með smíðum af þessu tagi spöruðu lítt fjáðir myndlistarmenn sér einnig dágóðan skilding. Síðar komu til sögunnar myndlistarmenn sem litu á húsgögn sín sem framlengingu á öðru sem þeir voru að gera, jafnvel sem sjálfstæð listaverk, en í þeim hópi eru m.a. Magnús Pálsson, Sigurður Guðmundsson og Guðrún Hrönn Ragnarsdóttir. Í seinni tíð hefur skarast nokkuð starfsvettvangur myndlistarmanna, arkitekta og iðnhönnuða og hefur ýmiss konar óvenjulegur húsbúnaður komið út úr því samkrulli; sjá t.d. húsgögn og önnur búsgögn þeirra Hannesar Lárussonar, Haralds Jónssonar, Daníels Magnússonar og Ólafs Þórðarsonar. Með sýningu þessa húsbúnaðar eftir myndlistarmenn vill Hönnunarsafnið auka nýrri og lítt þekktri vídd við sögu íslenskrar húsgagnahönnunar.

Inngangur

Hönnuðir

Aðalstyrtaraðilisýningarinnar er Norðurorka. Franz Árnason forstjóri Norðurorku opnaði sýninguna